حوزه کوئست «مرجع پاسخ به سوالات درسی طلاب»

امروز: 28 شهریور 1397
...
نمایش سوال و پاسخ
موضوع: نحو
1- تركيب «ايضا» و «بلافرق»در اين عبارت چگونه است؟ النوع الرابع اسم المفعول و هو ... و ما ذكر في اسم الفاعل من الحالات و الشروط ياتي هنا ايضا بلافرق. 2- نقش «هو »در اين آيه شريفه چيست؟ و اخي هارون هو افصح مني لسانا(قصص34). 3- تركيب اين عبارت چگونه است؟ «كم رجل في المسجد» . 4- نقش «كاين» همچنين فاعل عتت در آيه كريمه چيست؟ و كاين من قرية عتت عن امر ربها(طلاق8). 5- نقش «نفسا» از نظر تركيبي در اين جمله چيست؟ علي كريم نفساً.
1- أیضاً مصدر «آض» به معنای «رجع» و «عاد» می باشد و صرفا در جایی بکار می رود که بین دو چیز توافق و مطابقت باشد و اعراب آن بنا بر قول مشهور مفعول مطلق می باشد که عامل آن وجوبا و سماعاً حذف شده است، که تقدیر عبارت این چنین است: «أرجع إلی التعلیل رجوعاً». البته برخی این کلمه را به معنای اسم فاعل و حال برای عامل محذوف نیز گرفته اند و صاحب حال نیز محذوف گرفته اند که تقدیر عبارت این چنین است: «راجعا إلى التعليل».
بلا فرق: باء حرف جر می باشد که بر لا نفی جنس داخل شده است و آن را از عمل ملغی کرده است، فرقٍ، مجرور به حرف جر می باشد.
نکته: هرگاه حرف جر بر لای نفس جنس وارد شد، آن را از عمل باز می دارد و اسم بعد از آن، مجرور به آن حرف جر می شود. 
2- ترکیب آیه شریفه: «واو» عاطفه، «أخي» مبتدا، «هارون» بدل از أخي، «هو» مبتدا، «أفصح» خبر هو، «منی» جارومجرور متعلق به أفصح، «لساناً» تمییز می باشد. همچنین جمله اسمیه «هو أفصح» خبر برای «أخي» می باشد. 
3- اگر مراد از «کم» در این عبارت استفهامیه باشد، آنگاه ترکیب عبارت این چنین است: «کم رجلاً في المسجد؟»، «کم» اسم استفهام مبنی بر سکون مبتدا محلا مرفوع، «رجلاً» تمییز منصوب، «في المسجد» جارو مجرور متعلق به محذوف محلاً مرفوع. معنای عبارت این چنین است: «چه تعداد مرد در مسجد است؟». و اگر مراد از «کم» خبریه باشد، آنگاه ترکیب عبارت این چنین است: «کم رجلٍ في المسجد»، «کم» خبریه مبنی بر سکون مبتدا محلا مرفوع، «رجلٍ» مجرور به «من» مضمره، «في المسجد» جارو مجرور متعلق به محذوف - موجودٌ یا کائنٌ - محلاً مرفوع. معنای عبارت این چنین است: «چه بسیار مرد در مسجد است».
4- «کَأَيِّن» اسم مرکب از کاف تشبیه و «أيّ» تنوین دار می باشد که کثرت تعداد را افاده می کند و به معنای کم خبریه می باشد و تنوین آن بصورت نون نوشته می باشد، در واقع اصل آن «کأيٍّ» می باشد. نقش آن در این آیه شریفه مبتدا محلاً مرفوع می باشد.
«عتت» فعل ماضی خبر برای مبتدا می باشد و  فاعل آن ضمیر مستتر است که به «قرية» بر می گردد و مراد اهل قریه می باشد.
5- نفساً در اینجا تمییز و منصوب می باشد.