حوزه کوئست «مرجع پاسخ به سوالات درسی طلاب»

امروز: 1 اسفند 1396
...
نمایش سوال و پاسخ
موضوع: فقه
توضیح و شرح این عبارت جناب شهید ثانی در شرح کتاب لمعه را می خواستم: «و لو نوى الوقفَ فيما يفتقر إلى القرينة وقع باطنا و دُيَّنُ بِنِيَّتِهِ لو ادعاه أو ادعى غيرَه»
جناب شهید ثانی می فرماید: اگر واقف لفظي را بر زبان جاري کرد که دلالت صريح بر وقف نداشته باشد و به عبارت ديگر اگر قرار باشد دلالت بر وقف نمايد مي‌بايست همراه با قرينه‌اي باشد، اما ايشان اين قرينه را در کلامش ذکر نکرد، آنگاه آنچه ايشان در نيت گرفته باشد و قصد کرده باشد به همان ملزم مي‌شود، حال اگر ادعا کرد که وقف را قصد کرده است، آنگاه وقف براي ايشان واقع مي‌شود و اگر ادعا کرد با جاري کردن فلان صيغه، غير وقف را قصد کرده است، همان بر ايشان لازم مي‌آيد. مثلاً فرض کنيد که شخصي اينطور مي‌گويد: «حَبَّستُ المالَ الفلاني»، و معلوم نشود که مقصود ايشان وقف بوده است يا چيز ديگري بوده است، آنگاه اگر ايشان بگويد مرادم از اين صيغه، وقف بوده است، پس وقف برايش واقع مي‌شود و إلا هر آنچه نيت کرده باشد، همان مي‌شود.